Είσαι ο ένας για ~μένα~

Υποθέτω πως είναι το ατόμο που θα έχω πάντα στην καρδιά μου.

Είναι το άτομο που θέλω να έχω δίπλα μου για το υπόλοιπο της ζωής μου.

Είναι το άτομο που για πάντα θα αγαπώ, και ποτέ δε θα έχω τη θέληση ή τη δύναμη να αφήσω πίσω και να προχωρήσω τη ζωή μου.

Είναι το άτομο που καταφέρνει να με κάνει να νιώθω ξεχωριστή, και πιστεύει σε μένα όταν κανείς άλλος δε πιστεύει.

Είναι το άτομο που με κάνει ευτυχισμένη και που μπορεί να φέρει το χαμόγελο στα χείλη μου.

Είναι το άτομο που πάντα με καταλαβαίνει, ή τουλάχιστον προσπαθεί.

Είναι το άτομο που μπορώ να είμαι ο εαυτός μου όταν είμαι μαζί του και να μην νοιάζομαι για το τι θα πει.

Είναι ο ένας για μένα.

Είναι αυτός που αγαπώ...

Μια είσαι ~εδώ~ και μια όχι..

Σταμάτα! Σταμάτα να μου το κάνεις αυτό.. χάνεσαι και επιστρέφεις όποτε εσύ θες.. δεν μου μιλάς για ένα διάστημα χωρίς να έχω ιδέα τι κάνεις, που είσαι, πως περνάς.. αν με σκέφτεσαι όπως και εγώ.. εγώ σε σκέφτομαι.. συνέχεια.. κάθε λεπτό, κάθε ώρα είσαι στην σκέψη μου, χωρίς υπερβολές.. για σένα δεν ξέρω.. δεν μου δείχνεις πως σου λείπω.. δεν μου δείχνεις πως νοιάζεσαι για μένα πια.. δεν μου δείχνεις πως μ’αγαπάς.. και πονάω.. ίσως έχεις βρει κάποια άλλη, κάποια καλύτερη από μένα.. ίσως κάποια άλλη έχει πάρει την θέση μου δίπλα σου.. είναι φορές που είμαι 100% σίγουρη για αυτό.. αν και θέλω να πιστεύω πως κάνω λάθος.. αλλά πως αλλιώς να το εξηγήσω? Τη μια μιλάμε, μου λες πως μ’αγαπάς, πως σου λείπω και σε πιστεύω.. ότι και αν μου πεις εσύ θα το πιστέψω.. έστω και αν δεν τα νιώθω.. και από την άλλη χάνεσαι για μέρες, βδομάδες.. και εγώ να είμαι συνεχώς με το κινητό στο χέρι να περιμένω ένα μήνυμα από σένα.. κάθε πρωί ξυπνάω και το πρώτο πράγμα που κάνω είναι να κοιτάξω το κινητό μου με την ελπίδα να δω το όνομά σου στην οθόνη.. αλλά κάθε πρωί απογοητεύομαι ξανά και ξανά..

Νομίζω ξέρεις πολύ καλά πόση επιρροή έχεις πάνω μου.. ένα σου μήνυμα, μία σου λέξη, ένα σου βλέμμα και εγώ είμαι έτοιμη να κάνω τα πάντα για σένα.. κάθε φορά που μιλάμε  τρέμω ολόκληρη.. η καρδούλα μου χτυπάει τόσο δυνατά που νιώθω πως είναι έτοιμη να σπάσει.. αλλά μόνο όταν μιλάω μαζί σου χαμογελάω..  έχεις την ικανότητα να φέρνεις το χαμόγελο πίσω στα χείλη μου.. νιώθω να πετάω.. νιώθω ευτυχισμένη.. αλλά ταυτοχρόνως πονάω.. πονάω πολύ γιατί δεν είμαστε μαζί.. να μην υπήρχε μόνο αυτή η απόσταση να μας χωρίζει.. αλλά υπάρχει.. και έμεις οι δυο είμαστε χώρια.. το ξέρεις πως σ’αγαπάω έτσι?

Έχω κουραστεί όμως.. τόσο καιρό κρατιέμαι.. σ’αγαπώ αλλά δε νιώθω πως και εσύ μ’αγαπάς.. ναι μου το λες αλλά δεν μου φτάνει.. θέλω πράξεις.. δείξε μου πως μ’αγαπάς.. περασέ πολύς καιρός από τότε που έχω να νιώσω πως μ’αγαπάς.. χάνεσαι και νιώθω να απομακρύνεσαι από μένα.. όποτε θες μου μιλάς.. όποτε θες μου στέλνεις μήνυμα ή με παίρνεις τηλέφωνο.. εγώ να προσπαθώ να συνεχίσω την ζωή μου.. να μαθαίνω να ζω χωρίς εσένα.. να συνηθίζω την απουσία σου.. και όταν νιώθω να είμαι κοντά στο να συνηθίζω την ιδέα πως δεν είσαι πλέον κοντά μου.. κάνεις την κίνηση σου να με θυμηθείς και να μου χαλάσεις τα πάντα.. και μετά να χάνεσαι πάλι και ξανά από την αρχή.. πονάει πολύ αυτό που κάνεις ματάκια μου.. αν θες να είσαι μαζί μου, πάλεψε και αγωνίσου για την αγάπη μας.. κάνε με να νιώσω πως πράγματι μ’αγαπάς.. μπορώ να περιμένω όσο χρειαστεί, απλά ζήτα το.. αν όμως θες να φύγεις μακριά, αν δε θες να είσαι μαζί μου, τότε πες το μου.. θα το δεχτώ.. θα πληγωθώ το ξέρω αλλά το προτιμώ από το με σκοτώνεις με αυτόν τον τρόπο.. δε μου αξίζει.. απλά πες μου τι θες από μένα.. έχω κουραστεί.. δεν το αντέχω άλλο.. δεν μπορώ να μην ξέρω τι γίνεται.. τι πρέπει να κάνω.. ρίξε λίγο φως στο σκοτάδι που περπατώ.. βοήθα με να καταλάβω..

Σ’αγαπώ.. αυτό δεν αλλάζει.. δε θα σε ξεχάσω ποτέ.. πάντα θα έχεις θέση στην καρδιά μου.. πάντα θα έχω μαζί μου τις αναμνήσεις μας.. τα όσα πέρασα μαζί μου.. μια χάρη σου ζητάω μόνο.. βγάλε με από το μαρτύριο το οποίο ζω τώρα..

Δεν ξέρω αν όλα αυτά που γράφω βγάζουν νόημα.. τα πάντα είναι μπερδεμένα μέσα στο κεφάλι μου..  το μόνο για το οποίο είναι σίγουρη είναι πως ακόμα σ’αγαπώ! Κάθε μέρα μου λείπεις και πιο πολύ.. και σε θέλω κοντά μου, στο πλάι μου, όπως τότε που ήσουν δικός μου..

Ξέρω πως ίσως να μην διαβάσεις ποτέ αυτά που γράφω και μακάρι να είχα τη δύναμη να στα πω η ίδια από κοντά.. αλλά όταν είμαι μαζί σου οι λέξεις χάνονται.. όσα θέλω να σου πω δεν βγαίνουν από το στόμα μου γιατί δεν θέλω να χαλάσω την στιγμή.. δεν πειράζει όμως.. ήθελα απλά να αδειάσω από αυτά που νιώθω.. δεν έχω που αλλού  να τα πω, εκτός από εδώ..

Εσύ –Π- να περνάς καλά.. να ζεις την ζωή σου.. και να  χαμογελάς πάντα..

Να έδινες και εσύ λίγη σημασία..

Eίναι ωραίο όταν κάποιος θυμάται τα πάντα για σένα,
κάθε μικρή λεπτομέρεια, και όχι επειδή του τα υπενθυμίζεις συνέχεια,
αλλά επειδή δίνει σημασία σε όσα λες..

Υ.Γ: Για ένα καλό μου φίλο που σε λίγο χρονικό διάστημα έμαθε σχεδόν τα πάντα για μένα..
Σ'ευχαριστώ :) με έκανες να νιώσω πως ήμουν κάτι σπουδαίο
γιατί ποτέ δε βαρέθηκες να μαθαίνεις όλο και περισσότερα για μένα..
Μου έδινες σημασία..
Και ήσουν πάντα πλάι μου όταν χρειαζόμουν ένα στήριγμα..
(_34days to go_)

Έλα -Π-ίσω..

Κουράστηκα! Έχω κουραστεί με αυτή την κατάσταση.. περιμένω, και ούτε εγώ η ίδια δε ξέρω για τι πράγμα περιμένω.. ή μάλλον ξέρω.. περιμένω να έρθεις πίσω στην ζωή μου.. να γεμίσεις αυτό το κενό που νιώθω καθημερινά.. αλλά κανένας δεν μου έχει εγγυηθεί πως θα έρθεις πίσω.. ούτε εσύ δεν έχεις πει πως θα είμαστε ξανά μαζί.. όσες φορές σε έχω ρωτήσει μου λες πως δεν ξέρεις τι θα γίνει.. εγώ τι πρέπει να κάνω? Να περιμένω ή όχι? Όποια και αν είναι η απάντηση εγώ ακόμη ελπίζω.. ίσως κάποια μέρα θα μπορώ να πω ξανά πως είσαι ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ.. δε θέλω να σε χάσω.. σε θέλω στην ζωή μου.. σε θέλω δίπλα μου.. θέλω να μπορώ να σε αγκαλιάζω, να σε φιλάω, να σου μιλάω με τις ώρες, να σε κοιτάω, να σου κρατάω το χέρι.. θέλω να κάνω μαζί σου τα πάντα.. θέλω να μπορώ να σου λέω “σ’αγαπώ”, χωρίς να φοβάμαι, χωρίς να σκέφτομαι πως δεν πρέπει.. δε θέλω να σε ξεχάσω.. πόσο μάλλον να συνεχίσω τη ζωή μου και να βάλω κάποιον άλλο στη θέση μου.. μόνο ΕΣΕΝΑ θέλω.. αλλά δε μπορώ να συνεχίσω να ζω μόνο με τις αναμνήσεις.. σε θέλω εδώ.. δε ζητάω πολλά.. αλλά όσο και να με κουράζει αυτό που ζω.. ποτέ δε θα κουραστώ να σ’αγαπώ..

Φοβάμαι.. τρέμω στην σκέψη πως το κεφάλαιο, στο βιβλίο της ζωής μου, μαζί σου ίσως να έχει κλείσει.. ίσως να έκλεισε τόσο απότομα, ίσως να έχουμε τελειώσει χωρίς να το έχω καταλάβει.. δε ξέρω.. δε θέλω.. μακάρι να ήξερα.. μακάρι να μπορούσα να δω το μέλλον για να ξέρω αν πρέπει να περιμένω ή αν πρέπει να προχωρήσω.. αλλά δε γίνεται.. το μόνο που ξέρω είναι πως σ’αγαπώ και μου λείπεις.. δε φαντάζεσαι πόσο.. δε γίνεται να σε ξεπεράσω, να σε ξεχάσω, να σε σβήσω.. δε ξεχνιέται αυτό που είχα μαζί σου.. ήσουν και είσαι η ζωή μου.. μαζί σου ένιωσα πως είναι να αγαπάς και να αγαπιέσαι, πως είναι να ζεις.. κοντά σου είμουν ευτυχισμένη, τίποτα δε μπορούσε να μου χαλάσει την διάθεση.. ήμουν πάντα με ένα χαμόγελο στα χείλη.. δε λέω πως τώρα δε χαμογελώ, αλλά το χαμόγελο που είχα όταν ήμουν μαζί σου ήταν διαφορετικό.. το χαμόγελό μου τώρα δεν έχει την μαγία που είχε κάποτε.. μου λείπει αυτό το χαμόγελο.. μου λείπει πολύ.. πιο πολύ όμως μου λείπει το δικό σου χαμόγελο.. αυτό που ερωτεύτηκα.. αχχ.. έλα πίσω σε παρακαλώ.. η ζωή μου έχει αλλάξει.. δεν έχει νόημα πια.. σε χρειάζομαι.. πραγματικά σε χρειάζομαι.. μην μ’αφήσεις.. δε θα το αντέξω.. θα περιμένω όσο χρειαστεί φτάνει να έρθεις πίσω..

Περιμένω.. έστω και αν στο τέλος μείνω μόνη.. έστω και αν δεν έρθεις πίσω.. εγώ θα περιμένω γιατί η καρδούλα μου μου λέει πως δε τελειώσαμε.. πως θα είμαστε ξανά μαζί.. και εγώ την ακούω.. κι ας με οδηγήσει σε αδιέξοδο.. εγώ την εμπιστεύομαι..

Υ.Γ: Σ’αγαπώ.. θα το λέω συνέχεια.. γιατί το νιώθω.. και να ξέρεις πως περιμένω.. μην μ’αφήσεις να περιμένω για πολύ ακόμα.. η καρδιά μου πονάει όσο είσαι μακρυά μου..

Δεν σ'αφήνω..

ΠΟΤΕ μην αφήσεις κάτι το οποίο δε θα ηθέλες
να δεις σε άλλα χέρια εκτός από τα δικά σου..

Φώτα Τροχαίας..

Μακάρι η αγάπη να είχε φώτα τροχαίας,
έτσι ώστε να ξέραμε που πηγαίνουμε,
που σταματάμε και που να προσέχουμε..

Τα φαινόμενα απατούν..

Aν με βλέπεις να μιλώ πολύ

και να γελάω δυνατά..

Eίναι επειδή προσπαθώ να ξεχάσω

το κενό μέσα μου..

Και εγώ νοιάζομαι ακόμη..

Aν ακόμη πονάς,

τότε ακόμη νοιάζεσαι..

Καλημέρα..

Η πρώτη μου σκέψη κάθε πρώι, ΕΣΥ!

Υ.Γ: Δε πρόκειται να σε ξεχάσω, μην φοβάσαι..

shhh..

Υπάρχουν δύο είδη μυστικών,
αυτά που κρύβουμε από τους άλλους,
και αυτά που κρύβουμε από τον ίδιο μας τον εαυτό...



Εσύ -Π- σε ποια σελίδα έχεις χαθεί?

Η αγάπη είναι απλά ένα κεφάλαιο στη ζωή ενός άντρα..

Για μια γυναίκα όμως είναι ολόκληρο το βιβλίο..

Υ.Γ: το είχα διαβάσει κάπου, το μεταφέρω απλά σε σας..

Ζητάω πολλά?

Διαβάσα για ακόμη μια φορά την τελευταία μου ανάρτηση..

Δε ξέρω αν νιώθω ακόμη τα όσα ένιωθα όταν την έγραφα..

Το μόνο σίγουρο είναι πως ναι, ακόμα σ’αγαπάω..

Είναι το μόνο που δεν άλλαξε όλο αυτό τον καιρό..

Κάθε μέρα σ’αγαπάω πιο πολύ..

Οι φορές που μιλάμε είναι λίγες, αλλά αυτό δε με πειράζει..

Πιο παλιά δεν μιλούσαμε καθόλου και δεν ήξερα τι γινόταν με εμάς..

[όχι πως τώρα ξέρω...;/]

Αλλά μόνο και μόνο που μπορώ να σου μιλάω μου είναι αρκετό...

Μετά από μέρες ολόκληρες που σκεφτόμουν το τι θα γίνει με μας κατέληξα στο συμπέρασμα πως ίσως τελικά να μην καταφέρουμε ποτέ ξανά να είμαστε μαζί.. Η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε δε μας το επιτρέπει.. Όσο και να το θέλω απλά δεν μπορούμε.. Είναι σαν να είχαμε βρει την πραγματική αγάπη, την τέλεια σχέση, αλλά δυστυχώς την λάθος στιγμή.. Ξέρω είμαι μικρή, έχω μια ολόκληρη ζωή μπροστά μου, πολλοί άλλοι θα περάσουν από τη ζωή μου, κάποιος άλλος ίσως πάρει την θέση σου.. Αλλά αυτή την στιγμή μόνο εσένα θέλω.. Εσένα θέλω δίπλα μου! Κανέναν άλλο! Θέλω να κοιμάμαι στην αγκαλιά σου με ένα “καληνύχτα σ’αγαπώ” και να ξυπνάω με ένα φιλί σου.. Θέλω να κάνω τα πάντα μαζί σου.. Να είσαι εσύ το άτομο το οποίο θα περάσω τη υπόλοιπη ζωή μου.. Ότι κι αν γίνει όμως, σίγουρα θα έχεις μια θέση στην καρδιά μου.. Δεν ξέρω τι επιφυλάσσει το μέλλον για μένα, αλλά ελπίζω να είσαι και εσύ εκεί.. Μακάρι.. μακάρι να μπορέσουμε κάποια στιγμή να είμαστε μαζί.. Δε φαντάζεσαι πόσο πολύ το θέλω.. Η σκέψη και μόνο να μην σε έχω, να είσαι με άλλη και εγώ με άλλον με σκοτώνει.. Δε ξέρω τι να κάνω..

ΘΕΛΩ ΑΠΛΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ! ΖΗΤΑΩ ΠΟΛΛΑ???

Υ.Γ: Σ'αγαπώ! Μην το ξεχνάς, αλλά ούτε και μένα..

Μου λείπεις αφάνταστα..

Δεν έχουμε τελειώσει...

Τώρα που ξέρω πως κάποτε θα είμαστε ξανά μαζί...

Πως εμείς οι δύο δεν έχουμε τελειώσει ακόμα...

Έχω ξανά λόγο να ζω...

Έχω δυνάμεις να περιμένω...

Όσο χρειαστεί...

Μόνο η απόσταση μας χωρίζει,

αλλά τώρα το βλέπω σαν μια δοκιμασία,

ένα εμπόδιο το οποίο μαζί θα ξεπεράσουμε,

η αγάπη μας είναι πιο δυνατή.

Το ξέρω!

Και κάποτε

θα σε έχω στην αγκαλιά μου ΞΑΝΑ...

Όπως παλιά...

Θα είμαστε μαζί..

Υ.Γ.: έστω και αν δεν στο λέω... 

Σ'ΑΓΑΠΩ...

να το ξέρεις...

Σε χρειάζομαι για να νιώθω πραγματικά ευτυχισμένη...

εικόνα από Flickr

Η ζωή γύρω μου συνεχίζεται...

Όλοι γύρω μου χαμογελούν και είναι ευτυχισμένοι...

Ζουν τις ζωές τους, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, αλλά ΖΟΥΝ..

Και μπορώ να πω πως τους ζηλεύω...

Γιατί η δική μου ζωή σταμάτησε να έχει νόημα

την στιγμή που έφυγες απ’το πλάι μου....

Δεν νιώθω τίποτα...Παρά μόνο κενή...

Θέλω να χαμογελάσω ξανά όπως κάποτε...

Τότε που ήμουν μαζί σου...Τότε που ήμασταν μαζί...

Θυμάμαι πόσο πολύ σου άρεσε να με βλέπεις να χαμογελώ

και να ξέρεις πως εσύ ήσουν ο λόγος για το χαμόγελό μου...

Αυτός που με έκανε ευτυχισμένη...

Τώρα που σε χρειάζομαι πιο πολύ από ποτέ,

τώρα που το χαμόγελο έχει φύγει από το χείλη μου, ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ;

Έφυγες και πήρες και το χαμόγελό μου, που κάποτε λάτρευες, μαζί σου...

Πόσο πολύ μου λείπει αυτό το χαμόγελο...

Πόσο πολύ μου λείπει να γελάω με την ψυχή μου...

Μα πιο πολύ μου λείπεις εσύ...

Σ’αγαπάω ακόμα... Συνεχίζω να σε αγαπώ με την ίδια δύναμη...

Τίποτα δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό...

Εγώ θα περιμένω να το ξέρεις...

Πολλοί προσπάθησαν να με πλησιάσουν αλλά άδικα...

Δεν θέλω κανένας να πάρει την θέση σου στην καρδιά μου... Σου ανήκει...

Θυμώνω με όσους προσπάθουν να με πλησιάσουν γιατί απλά δεν είναι ΕΣΥ!

Δεν σου μοιάζουν...

Δεν συμπεριφέρονται σαν εσένα... Δεν μιλάνε σαν εσένα...

Δεν έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα με σένα...

Δεν είναι καθόλου σαν εσένα και με ενοχλεί...

Δεν με ξέρουν όπως με ξέρεις εσύ και ούτε πρόκειται να με μάθουν...

Δεν θα τους αφήσω...

Κάποτε θύμωνα μαζί σου που ήσουν σχεδόν πάντα σοβαρός αλλά τώρα αυτό μου λείπει...

Τώρα θυμώνω με τους άλλους που δεν είναι αρκετά σοβαροί...

Ξέρω δεν μου φταίνε σε τίποτα...

Αλλά δεν θέλω να προχωρήσω χωρίς εσένα...

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΚΑΝΕΝΑ ΑΛΛΟ! ΜΟΝΟ ΕΣΕΝΑ!

Κανένας άλλος εκεί έξω δεν είναι σαν εσένα...

Λαχταρώ την στιγμή που θα ακούσω εσένα να λες,

«Σ’αγαπώ ακόμα και θέλω να γυρίσω πίσω».

Ίσως αυτή η στιγμή να μην έρθει ποτέ...

Ίσως το παραμύθι που ζούσαμε να τελείωσε οριστικά...

Ίσως να μην υπάρξει άλλη ευκαιρία για μας...

Ίσως... Δεν ξέρω...

Το μόνο σίγουρο τώρα είναι πως σε αγαπάω και θα περιμένω όσο μπορώ...

Υ.Γ.: Να προσέχεις...

Αν κάποτε αποφασίσεις να γυρίσεις πίσω εδώ θα είμαι, ξέρεις που να με βρεις...

Αλλά μην αργήσεις πολύ... Ίσως να είναι αργά τότε...

Ίσως να βρεις κάποια άλλη και όχι εμένα όπως με ήξερες...

Για τώρα όμως...

Σ’ΑΓΑΠΑΩ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ! Να το θυμάσαι...

Δεν μπορώ και ούτε θέλω...

εικόνα από Flickr

Όταν ήμασταν ακόμη μαζί φοβόμουν μην σε χάσω...

Ήσουν κυριολεκτικά τα πάντα για μένα... Ότι είχα...

Ήσουν ο κόσμος μου... Δεν ήθελα τίποτα άλλο...

Ήσουν στο πλάι μου και ένιωθα ολοκληρωμένη...

Δεν υπήρχε κάτι να μου λείπει...Δεν υπήρχε κάτι παραπάνω να ζητήσω...

Μόνο εσένα ήθελα...Μόνο εσένα είχα ανάγκη...Και σε είχα...

ΣΕ ΕΙΧΑ...

Μα σε έχω χάσει...Δεν μου ανήκεις πια...

Δεν μπορώ να πω πως είσαι δικός μου...

Έχω μείνει με ένα τεράστιο κενό το οποίο δε ξέρω πως να καλύψω...

Η σιωπή σου με σκοτώνει...

Δεν μιλάμε πια καθόλου...

Κρατάς αποστάσεις και δε ξέρω το γιατί...

Δε μπορώ να καταλάβω γιατί απομακρύνεσαι από εμένα...

Ίσως να πονάς και εσύ όπως και εγώ...

Ίσως πιστεύεις πως με αυτόν τον τρόπο θα σε ξεχάσω...

Πως θα σε σβήσω από την ζωή μου...

Πως είναι το καλύτερο και για τους δυο μας...

Αν όντως έτσι είναι...Τότε κάνεις λάθος...

Γιατί δε μπορώ να σε ξεχάσω και ούτε το θέλω...

Θα περιμένω όσο χρειαστεί...Πάρε όσο χρόνο χρειάζεσαι...

Εγώ εδώ θα είμαι και θα σε περιμένω...

Υ.Γ.: Δε σου κρατώ κακία για τις αποστάσεις που κρατάς...

Σίγουρα θα έχεις τους λόγους σου...

Σ’αγαπώ,ποτέ μην το ξεχάσεις αυτό...

Και να προσέχεις...

Όλα είναι ίδια και όμως τόσο διαφορετικά...

εικόνα από Flickr

Πως όλα αλλάζουν τόσο ξαφνικά...

Από την μια στιγμή στην άλλη...

Την μια το άλλο σου μισό, ο άνθρωπός σου,

βρίσκεται δίπλα σου και πετάς σε πελάγη ευτυχίας...

Και την άλλη, μένεις απλά μόνη...

Με μόνο τη μοναξιά να σου κρατάει συντροφιά...

Δεν βλέπω τα πράγματα όπως όταν ήμασταν μαζί...

Χάθηκαν τα χρώματα, η ίδια η ζωή....

Μπορεί να χαμογελάω, ειδικά όταν είμαι με άτομα που αγαπώ και με αγαπούν,

γιατί ξέρω πως νοιάζονται για μένα...

Το κάνω όμως μόνο και μόνο γιατί δε θέλω να τους στεναχωρήσω...

Δε θέλω να ανησυχούν για μένα...Και νομίζω τα καταφέρνω μια χαρά...

Κανείς δε ξέρει πόσο πολύ πονάω, πόσο υποφέρω...

Κανείς δε ξέρει, και ποτέ κανείς δε θα μάθει πόσα βράδυα έκλαψα

και πόσα βράδυα ακόμη πρόκειτε να κλάψω...

Όταν βρίσκομαι μόνη μου,

δε χρειάζεται να κρύβομαι πίσω από μια μάσκα, πίσω από ένα χαμόγελο...

Η μοναξιά είναι εκεί για να μου θυμίσει πόσο μόνη είμαι...

Και το μυαλό συνωμοτεί μαζί της...

Φέρνει πίσω αναμνήσεις...Στιγμές τις οποίες δεν πρόκειτε να ζήσω ποτέ ξανα...

Σκέψεις από τις οποίες καθ'όλη την διάρκεια της μέρας προσπαθώ να ξεφύγω...

Όλα έχουν να κάνουν με ΕΣΕΝΑ...Από εσένα προσπαθώ να ξεφύγω...

Εσένα και όλα όσα σε θυμίζουν...

Και τότε είναι που το κενό μέσα μου μεγαλώνει...Κάθε μέρα και πιο πολύ...

Νιώθω την καρδιά μου να κομματιάζεται ξανά και ξανά...

Ο πόνος είναι αβάσταχτος...Δεν μπορώ να κρατήσω άλλο τα δάκρυα μου...

Ξεσπώ...Σε λυγμούς και κλάματα...

Μέχρι που δεν έχω άλλη δύναμη να κλάψω

και ο γλυκός ύπνος έρχεται να με σώσει από το μαρτύριο...

Κάθε βράδυ η ίδια ρουτίνα...

Και το πρωί φοράω πάλι το ψεύτικο χαμόγελό μου...

Χαμογελάω ενώ μέσα μου νιώθω να πεθαίνω...

Ξέρω πως μια μέρα αυτό το χαμόγελο θα είναι αληθινό...

Μέχρι να φτάσει εκείνη η μέρα, το θέατρο συνεχίζεται...

Υ.Γ.: Συνεχίζω όμως και να σε αγαπώ καρδιά μου...Να προσέχεις...

Let me be your hero...

εικόνα από Flickr

"I can be you hero baby
I can kiss away the pain
I will stand by you forever
You can take my breath away"

~Enrique Iglesias - Hero~

Το τραγούδι σου για μένα...

Το ακούω συνέχεια...

Μου θυμίζει εσένα και τα όσα περάσαμε...

Αν με άφηνες,

-αν δεν αποφάζισες να βάλεις τέλος σε αυτό που είχαμε-

 θα γινόμουν ο "ήρωας" σου...

Ελπίζω όταν το ακούς και εσύ...

Να με θυμάσαι που και που...

Υ.Γ.: Σ'αγαπάω...

Όλα κάποτε τελειώνουν...

Μια σχέση που δε φανταζόμουν ποτέ πως κάποτε θα τέλειωνε...
Δεν μπορώ να το πιστέψω πως τώρα ο καθένας μας έχει πάρει τον δρόμο του...
Πως δεν είμαστε πια μαζί...Δεν νομίζω να καταφέρω ποτέ να το δεκτώ...
Είναι στιγμές που απορώ που να πήγε όλη αυτή η αγάπη...
Τι πήγε στραβά;;; Τι κάναμε λάθος;;;
Για τον πόνο που νιώθω τώρα φταίω και εγώ...
Γιατί βιάστηκα να κάνω όνειρα...όνειρα μεγάλα για μας...
ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΔΥΟ...
Και τώρα άπλα δε σε έχω, απουσιάζεις από την ζωή μου...
Ποιος; Eσύ! Εσύ που πάντα ήσουν δίπλα μου...
Πάντα ήσουν εκεί όταν σε χρειαζόμουν...
Ακόμη και όταν προσπάθησα να σε απομακρύνω από κοντά μου
εσύ έμεινες δίπλα μου...Δεν με άφησες...
Γιατί ήξερες πως ανήκω κοντά σου...πως δεν μπορώ μακριά σου...
Και είχες δίκαιο...όπως πάντα...
Τώρα όμως που σε χρειάζομαι περισσότερο από ποτέ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ;;
Γιατί δεν είσαι εδώ;
Να μου πεις πως Μ'ΑΓΑΠΑΣ και πως όλα θα πάνε καλά...
Αυτό μόνο θέλω να ακούσω από εσένα...
Πως μ'αγαπάς...
Ήσουν η δύναμή μου...τα λόγια σου με έκαναν πιο δυνατή...
Κοντά σου ήμουν σίγουρη πως μπορούσα να κάνω τα πάντα...
Να ζήσω τα πάντα...Να φτάσω μακριά...Δεν είχα τίποτα να φοβηθώ...
Και τώρα; Τώρα τι; Πως να ζήσω χωρίς εσένα πλάι μου;
Η απουσία σου με σκοτώνει κάθε μέρα και πιο πολύ...
Έχω μείνει μόνη...Σε χρειάζομαι...

Είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω να σου πω και όμως δεν το κάνω...
Προτιμώ να τα κρατήσω για μένα...
Δεν θέλω να σε κουράζω άλλο πια...
Δεν θέλω να σε στεναχωρώ...

Υ.Γ.: εύχομαι όπου και αν βρίσκεσε να είσαι ευτυχισμένος...
μην αφήσεις ποτέ τα όνειρά σου...και για κανένα λόγο...
ξέρω πόσο σημαντικά είναι για σένα...
και ξέρω πως μια μέρα θα πετύχεις...

ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ... Σ'ΑΓΑΠΩ...

Μην με ξεχάσεις...μόνο αυτό...

Ζήσε τη στιγμή

που είμαστε μαζί,

μείνε ένα λεπτό

γιατί ζω γι' αυτό.

Και αν δε μ' αγαπάς,

και αν δεν με πονάς,

την ελπίδα μη σκορπάς

μη μου το χαλάς

Υποσχέσου

πως θα με θυμάσαι

όπου και να 'σαι

δε θα με ξεχνάς

Πως θα μ' αγκαλιάζεις

δε θα μου γκρινιάζεις

όταν με συναντάς

Πως θα με θυμάσαι

όπου και να 'σαι

δεν θα με ξεχνάς

Πως θα μ' αγκαλιάζεις

δε θα μου γκρινιάζεις

όταν με συναντάς

Και αν δε το μπορείς,

γιατί με μισείς,

κάνε μια προσπάθεια

να με συγχωρείς

Ξέρω έιναι δύσκολο

μα κάν' το εσύ απλό

Σου έχω δώσει μέγα όπλο

αγάπη που χαλάει κόσμο

Υποσχέσου

πως θα με θυμάσαι

όπου και να 'σαι

δε θα με ξεχνάς

Πως θα μ' αγκαλιάζεις

δε θα μου γκρινιάζεις

όταν με συναντάς

Πως θα με θυμάσαι

όπου και να 'σαι

δεν θα με ξεχνάς

Πως θα μ' αγκαλιάζεις

δε θα μου γκρινιάζεις

όταν με συναντάς.

Υ.Γ.: Μου λείπεις...Έφυγες και νιώθω κενή...

Τίποτα τώρα πια δεν είναι το ίδιο χωρίς εσένα στην ζωή μου...

Μην με ξεχάσεις, μόνο αυτό σου ζητώ...

Να προσέχεις καρδιά μου...Σ'αγαπώ...

Καλή αρχή σε μένα...

Σχεδόν 5 το πρώι και αποφάσισα να φτιάξω και εγώ το δικό μου blog...δε ξέρω το γιατί...ίσως είναι επειδή υπάρχουν πολλά που θέλω να πω, πολλά που κρύβω μέσα μου, αλλά δε νιώθω να τα μοιραστώ με δικά μου άτομα...φοβάμαι πως δε θα με καταλάβουν...έτσι μέσα από αυτό το blog ελπίζω να καταφέρω να εκφραστώ άνετα για τα πάντα...

Υ.Γ.: ποτέ μου δεν τα πήγα καλά με τον γραπτό λόγο και δεν νομίζω να αλλάξει κάτι τώρα...συγνώμη για αυτό, αλλά υπόσχομαι να κάνω ότι καλύτερο μπορώ... :)