Έλα -Π-ίσω..

Κουράστηκα! Έχω κουραστεί με αυτή την κατάσταση.. περιμένω, και ούτε εγώ η ίδια δε ξέρω για τι πράγμα περιμένω.. ή μάλλον ξέρω.. περιμένω να έρθεις πίσω στην ζωή μου.. να γεμίσεις αυτό το κενό που νιώθω καθημερινά.. αλλά κανένας δεν μου έχει εγγυηθεί πως θα έρθεις πίσω.. ούτε εσύ δεν έχεις πει πως θα είμαστε ξανά μαζί.. όσες φορές σε έχω ρωτήσει μου λες πως δεν ξέρεις τι θα γίνει.. εγώ τι πρέπει να κάνω? Να περιμένω ή όχι? Όποια και αν είναι η απάντηση εγώ ακόμη ελπίζω.. ίσως κάποια μέρα θα μπορώ να πω ξανά πως είσαι ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ.. δε θέλω να σε χάσω.. σε θέλω στην ζωή μου.. σε θέλω δίπλα μου.. θέλω να μπορώ να σε αγκαλιάζω, να σε φιλάω, να σου μιλάω με τις ώρες, να σε κοιτάω, να σου κρατάω το χέρι.. θέλω να κάνω μαζί σου τα πάντα.. θέλω να μπορώ να σου λέω “σ’αγαπώ”, χωρίς να φοβάμαι, χωρίς να σκέφτομαι πως δεν πρέπει.. δε θέλω να σε ξεχάσω.. πόσο μάλλον να συνεχίσω τη ζωή μου και να βάλω κάποιον άλλο στη θέση μου.. μόνο ΕΣΕΝΑ θέλω.. αλλά δε μπορώ να συνεχίσω να ζω μόνο με τις αναμνήσεις.. σε θέλω εδώ.. δε ζητάω πολλά.. αλλά όσο και να με κουράζει αυτό που ζω.. ποτέ δε θα κουραστώ να σ’αγαπώ..

Φοβάμαι.. τρέμω στην σκέψη πως το κεφάλαιο, στο βιβλίο της ζωής μου, μαζί σου ίσως να έχει κλείσει.. ίσως να έκλεισε τόσο απότομα, ίσως να έχουμε τελειώσει χωρίς να το έχω καταλάβει.. δε ξέρω.. δε θέλω.. μακάρι να ήξερα.. μακάρι να μπορούσα να δω το μέλλον για να ξέρω αν πρέπει να περιμένω ή αν πρέπει να προχωρήσω.. αλλά δε γίνεται.. το μόνο που ξέρω είναι πως σ’αγαπώ και μου λείπεις.. δε φαντάζεσαι πόσο.. δε γίνεται να σε ξεπεράσω, να σε ξεχάσω, να σε σβήσω.. δε ξεχνιέται αυτό που είχα μαζί σου.. ήσουν και είσαι η ζωή μου.. μαζί σου ένιωσα πως είναι να αγαπάς και να αγαπιέσαι, πως είναι να ζεις.. κοντά σου είμουν ευτυχισμένη, τίποτα δε μπορούσε να μου χαλάσει την διάθεση.. ήμουν πάντα με ένα χαμόγελο στα χείλη.. δε λέω πως τώρα δε χαμογελώ, αλλά το χαμόγελο που είχα όταν ήμουν μαζί σου ήταν διαφορετικό.. το χαμόγελό μου τώρα δεν έχει την μαγία που είχε κάποτε.. μου λείπει αυτό το χαμόγελο.. μου λείπει πολύ.. πιο πολύ όμως μου λείπει το δικό σου χαμόγελο.. αυτό που ερωτεύτηκα.. αχχ.. έλα πίσω σε παρακαλώ.. η ζωή μου έχει αλλάξει.. δεν έχει νόημα πια.. σε χρειάζομαι.. πραγματικά σε χρειάζομαι.. μην μ’αφήσεις.. δε θα το αντέξω.. θα περιμένω όσο χρειαστεί φτάνει να έρθεις πίσω..

Περιμένω.. έστω και αν στο τέλος μείνω μόνη.. έστω και αν δεν έρθεις πίσω.. εγώ θα περιμένω γιατί η καρδούλα μου μου λέει πως δε τελειώσαμε.. πως θα είμαστε ξανά μαζί.. και εγώ την ακούω.. κι ας με οδηγήσει σε αδιέξοδο.. εγώ την εμπιστεύομαι..

Υ.Γ: Σ’αγαπώ.. θα το λέω συνέχεια.. γιατί το νιώθω.. και να ξέρεις πως περιμένω.. μην μ’αφήσεις να περιμένω για πολύ ακόμα.. η καρδιά μου πονάει όσο είσαι μακρυά μου..