Όλα κάποτε τελειώνουν...

Μια σχέση που δε φανταζόμουν ποτέ πως κάποτε θα τέλειωνε...
Δεν μπορώ να το πιστέψω πως τώρα ο καθένας μας έχει πάρει τον δρόμο του...
Πως δεν είμαστε πια μαζί...Δεν νομίζω να καταφέρω ποτέ να το δεκτώ...
Είναι στιγμές που απορώ που να πήγε όλη αυτή η αγάπη...
Τι πήγε στραβά;;; Τι κάναμε λάθος;;;
Για τον πόνο που νιώθω τώρα φταίω και εγώ...
Γιατί βιάστηκα να κάνω όνειρα...όνειρα μεγάλα για μας...
ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΔΥΟ...
Και τώρα άπλα δε σε έχω, απουσιάζεις από την ζωή μου...
Ποιος; Eσύ! Εσύ που πάντα ήσουν δίπλα μου...
Πάντα ήσουν εκεί όταν σε χρειαζόμουν...
Ακόμη και όταν προσπάθησα να σε απομακρύνω από κοντά μου
εσύ έμεινες δίπλα μου...Δεν με άφησες...
Γιατί ήξερες πως ανήκω κοντά σου...πως δεν μπορώ μακριά σου...
Και είχες δίκαιο...όπως πάντα...
Τώρα όμως που σε χρειάζομαι περισσότερο από ποτέ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ;;
Γιατί δεν είσαι εδώ;
Να μου πεις πως Μ'ΑΓΑΠΑΣ και πως όλα θα πάνε καλά...
Αυτό μόνο θέλω να ακούσω από εσένα...
Πως μ'αγαπάς...
Ήσουν η δύναμή μου...τα λόγια σου με έκαναν πιο δυνατή...
Κοντά σου ήμουν σίγουρη πως μπορούσα να κάνω τα πάντα...
Να ζήσω τα πάντα...Να φτάσω μακριά...Δεν είχα τίποτα να φοβηθώ...
Και τώρα; Τώρα τι; Πως να ζήσω χωρίς εσένα πλάι μου;
Η απουσία σου με σκοτώνει κάθε μέρα και πιο πολύ...
Έχω μείνει μόνη...Σε χρειάζομαι...

Είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω να σου πω και όμως δεν το κάνω...
Προτιμώ να τα κρατήσω για μένα...
Δεν θέλω να σε κουράζω άλλο πια...
Δεν θέλω να σε στεναχωρώ...

Υ.Γ.: εύχομαι όπου και αν βρίσκεσε να είσαι ευτυχισμένος...
μην αφήσεις ποτέ τα όνειρά σου...και για κανένα λόγο...
ξέρω πόσο σημαντικά είναι για σένα...
και ξέρω πως μια μέρα θα πετύχεις...

ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ... Σ'ΑΓΑΠΩ...