Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου 2010

Σε χρειάζομαι για να νιώθω πραγματικά ευτυχισμένη...

εικόνα από Flickr


Η ζωή γύρω μου συνεχίζεται...
Όλοι γύρω μου χαμογελούν και είναι ευτυχισμένοι...
Ζουν τις ζωές τους, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, αλλά ΖΟΥΝ..
Και μπορώ να πω πως τους ζηλεύω...
Γιατί η δική μου ζωή σταμάτησε να έχει νόημα
την στιγμή που έφυγες απ’το πλάι μου....
Δεν νιώθω τίποτα...Παρά μόνο κενή...
Θέλω να χαμογελάσω ξανά όπως κάποτε...
Τότε που ήμουν μαζί σου...Τότε που ήμασταν μαζί...
Θυμάμαι πόσο πολύ σου άρεσε να με βλέπεις να χαμογελώ
και να ξέρεις πως εσύ ήσουν ο λόγος για το χαμόγελό μου...
Αυτός που με έκανε ευτυχισμένη...
Τώρα που σε χρειάζομαι πιο πολύ από ποτέ,
τώρα που το χαμόγελο έχει φύγει από το χείλη μου, ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ;
Έφυγες και πήρες και το χαμόγελό μου, που κάποτε λάτρευες, μαζί σου...
Πόσο πολύ μου λείπει αυτό το χαμόγελο...
Πόσο πολύ μου λείπει να γελάω με την ψυχή μου...
Μα πιο πολύ μου λείπεις εσύ...
Σ’αγαπάω ακόμα... Συνεχίζω να σε αγαπώ με την ίδια δύναμη...
Τίποτα δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό...
Εγώ θα περιμένω να το ξέρεις...
Πολλοί προσπάθησαν να με πλησιάσουν αλλά άδικα...
Δεν θέλω κανένας να πάρει την θέση σου στην καρδιά μου... Σου ανήκει...
Θυμώνω με όσους προσπάθουν να με πλησιάσουν γιατί απλά δεν είναι ΕΣΥ!
Δεν σου μοιάζουν...
Δεν συμπεριφέρονται σαν εσένα... Δεν μιλάνε σαν εσένα...
Δεν έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα με σένα...
Δεν είναι καθόλου σαν εσένα και με ενοχλεί...
Δεν με ξέρουν όπως με ξέρεις εσύ και ούτε πρόκειται να με μάθουν...
Δεν θα τους αφήσω...
Κάποτε θύμωνα μαζί σου που ήσουν σχεδόν πάντα σοβαρός αλλά τώρα αυτό μου λείπει...
Τώρα θυμώνω με τους άλλους που δεν είναι αρκετά σοβαροί...
Ξέρω δεν μου φταίνε σε τίποτα...
Αλλά δεν θέλω να προχωρήσω χωρίς εσένα...
ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΚΑΝΕΝΑ ΑΛΛΟ! ΜΟΝΟ ΕΣΕΝΑ!
Κανένας άλλος εκεί έξω δεν είναι σαν εσένα...
Λαχταρώ την στιγμή που θα ακούσω εσένα να λες,
«Σ’αγαπώ ακόμα και θέλω να γυρίσω πίσω».
Ίσως αυτή η στιγμή να μην έρθει ποτέ...
Ίσως το παραμύθι που ζούσαμε να τελείωσε οριστικά...
Ίσως να μην υπάρξει άλλη ευκαιρία για μας...
Ίσως... Δεν ξέρω...
Το μόνο σίγουρο τώρα είναι πως σε αγαπάω και θα περιμένω όσο μπορώ...

Υ.Γ.: Να προσέχεις...
Αν κάποτε αποφασίσεις να γυρίσεις πίσω εδώ θα είμαι, ξέρεις που να με βρεις...
Αλλά μην αργήσεις πολύ... Ίσως να είναι αργά τότε...
Ίσως να βρεις κάποια άλλη και όχι εμένα όπως με ήξερες...
Για τώρα όμως...
Σ’ΑΓΑΠΑΩ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ! Να το θυμάσαι...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου